Impact van pesten op korte en lange termijn zijn niet overdreven

De impact van pesten is ernstig en langdurig

Het is cruciaal om het idee dat de impact van pesten overdreven wordt, te weerleggen. De beschikbare bronnen benadrukken juist dat pesten diepgaande, ernstige en langdurige gevolgen heeft voor alle betrokkenen, en geen onschuldige kinderplaag is. De impact kan zelfs tot 40 jaar later nog merkbaar zijn. Door deze wetenschappelijk onderbouwde en uitgebreide gevolgen te presenteren, wordt duidelijk dat de impact van pesten absoluut niet overdreven is, maar een diepgaande en langdurige vorm van lijden veroorzaakt voor alle betrokkenen.

Pesten is fundamenteel anders dan plagen

Pesten is systematisch, herhaaldelijk en opzettelijk negatief gedrag. Er is altijd sprake van een ongelijke machtsverhouding. Het is een vorm van geweld, soms fysiek. Pesten is niet “een onderdeel van opgroeien” of “een rite de passage”, maar een serieus probleem met levenslange gevolgen.

De gevolgen voor slachtoffers

De littekens die pesten achterlaat zijn vaak onzichtbaar, maar diep en blijven een leven lang bestaan.

Emotionele en psychologische schade

Pesten leidt vaak tot angststoornissen en depressieve symptomen die jarenlang kunnen aanhouden en het dagelijks functioneren negatief beïnvloeden. Een ernstig verlaagd zelfbeeld, minder zelfvertrouwen en minderwaardigheidsgevoelens komen veel voor. Langdurige blootstelling kan leiden tot Posttraumatische stressstoornis (PTSS). Gevoelens van eenzaamheid, hopeloosheid en stress zijn wijdverspreid. Er is een verhoogd risico op suïcidale gedachten. Slachtoffers leggen de schuld vaak bij zichzelf en vragen zich af wat er mis is met hen, terwijl dit niet zo is.

Fysieke gevolgen

Naast directe lichamelijke verwondingen bij fysiek geweld, kunnen psychosomatische klachten ontstaan, zoals hoofdpijn, buikpijn, slaapstoornissen, misselijkheid, hartkloppingen, spierpijn en ademhalingsproblemen door chronische stress en angst. Chronische stress verzwakt het immuunsysteem. Volwassenen die als kind gepest werden, zijn over het algemeen minder gezond en genezen langzamer als ze ziek zijn. Er is een verband met obesitas, vooral bij vrouwen.

Academische en professionele gevolgen

Concentratieproblemen, slechte prestaties en verminderde leerresultaten op school zijn veelvoorkomend door constante angst en stress. Verhoogd verzuim en schooluitval uit angst voor confrontaties schaden de toekomstige academische en beroepsmatige kansen. Op latere leeftijd bereiken slachtoffers vaker een lager opleidingsniveau en verdienen ze minder. Mannen hebben een grotere kans op werkloosheid of minder stabiele banen.

Sociale relaties

Slachtoffers hebben vaak moeite met het opbouwen van gezonde en langdurige relaties. Er is minder sociale steun, minder vrienden en minder kans op stabiele relaties in de volwassenheid, wat leidt tot sociaal isolement.

Neurobiologische gevolgen

De hersenen reageren op sociale buitensluiting op een vergelijkbare manier als op fysieke pijn. Jongeren die structureel buitengesloten zijn, hebben een sterkere reactie in de pijncentra van de hersenen bij hernieuwde buitensluiting of potentieel buitensluitende sociale situaties. Er is een verhoogde aanmaak van stresshormonen. Deze gevoeligheid kan een negatieve spiraal veroorzaken in nieuwe contacten. Onderzoek suggereert dat de langetermijnimpact van pesten mogelijk zelfs erger is dan die van kindermishandeling.

De gevolgen voor daders

Hoewel pesters op korte termijn soms populariteit of macht ervaren, lijden ook zij onder langetermijngevolgen.

Sociale en relationele problemen

Pesters hebben moeite met het vormen en onderhouden van gezonde relaties. Dit leidt tot sociale isolatie en een gebrek aan vertrouwen en intimiteit. Ze leren doelen te bereiken met sociaal onaangepast gedrag.

Juridische en academische gevolgen

Pesters lopen risico op disciplinaire maatregelen op school en in ernstige gevallen juridische consequenties.

Emotionele en psychologische gevolgen

Pesters kunnen schuldgevoelens en angst voor vergelding ervaren. Pestgedrag wordt vaak veroorzaakt door onderliggende problemen, zoals thuisproblemen, gebrek aan aandacht of onzekerheden. Op de lange termijn lopen pesters een groter risico op alcohol- en drugsverslaving, gewelddadig gedrag en betrokkenheid bij criminele activiteiten. Jongens zijn vaker betrokken bij vechtpartijen; meisjes hebben een grotere kans op betrokkenheid bij huiselijk geweld en om tienermoeder te worden. Ook gedachten over zelfmoord komen vaker voor bij kinderen en jongeren die pesten.

De gevolgen voor omstanders en de groep

Pesten is een groepsproces en beïnvloedt de hele sociale context.

Omstanders – degenen die getuige zijn maar niet ingrijpen – kunnen gevoelens van machteloosheid en schuld ervaren. Zij hebben vaak verhoogde stress en angst, uit vrees om zelf het volgende doelwit te worden, en in sommige gevallen secundaire traumatisering. Soms beginnen omstanders zelf te pesten uit angst.

De klas of groep ervaart een negatieve sfeer, wat het leerproces hindert en samenwerking bemoeilijkt. Er heerst angst binnen de groep.

Lange termijn gevolgen van pesten

Pesten kan diepe emotionele littekens achterlaten bij zowel het gepeste kind als de pester en omstanders. Deze pijnlijke herinneringen zijn vaak moeilijk te vergeten en kunnen een blijvende impact hebben op het leven van alle betrokkenen. Uit onderzoek blijkt zelfs dat de effecten van pesten nog decennia later merkbaar zijn. Een opmerkelijke studie uitgevoerd door het King's College London toont aan dat kinderen die op school worden gepest, daar tot 40 jaar later nog steeds de gevolgen van dragen. Deze langdurige effecten omvatten een verhoogd risico op depressies, angststoornissen en suïcidale gedachten op volwassen leeftijd. Bovendien hebben zij vaak lagere educatieve niveaus, worstelen ze met sociale relaties en ervaren ze een verminderde kwaliteit van leven.
  • Voor het gepeste kind kunnen de herinneringen aan de vernedering, uitsluiting en angst langdurig aanwezig blijven, waardoor hun zelfbeeld en zelfvertrouwen ernstig worden aangetast. Deze ervaringen kunnen leiden tot somberheid, eenzaamheid, faalangst en sociale angst, die zelfs na jaren kunnen voortduren en het dagelijks functioneren kunnen beïnvloeden.
     
  • Voor de pester kunnen de herinneringen aan hun negatieve gedrag en de gevolgen daarvan ook belastend zijn. Het besef van wat ze anderen hebben aangedaan kan later tot spijt en schuldgevoelens leiden, wat kan resulteren in sociale problemen en onaangepaste gedragspatronen op volwassen leeftijd.
     
  • Ook omstanders, zoals klasgenoten die het pestgedrag hebben waargenomen maar niet hebben ingegrepen, kunnen geconfronteerd worden met schuldgevoelens en zelfkritiek.
Het is belangrijk om te erkennen dat deze herinneringen en emoties er mogen zijn en dat het proces van verwerking tijd kan kosten. Daarom is het cruciaal om pestgedrag serieus te nemen en actie te ondernemen om pesten te voorkomen en aan te pakken. Op die manier kunnen we hopelijk voorkomen dat toekomstige generaties geconfronteerd worden met dezelfde pijnlijke herinneringen aan pesten.
 
Bron: King's College London, American Journal of Psychiatry