Wat is de choking game of blue whale challenge | Stop Pesten NU

084-0035994

Wat is de choking game of blue whale challenge

 

3 jaar na het overlijden van Tim zetten we vanuit Stichting T.I.M. onze documentaire online. Om ouders te waarschuwen dat het bij iedereen kan gebeuren, hebben we ervoor gekozen om het persoonlijke verhaal te vertellen. Wie was Tim? Wat is er die verschrikkelijke avond gebeurd? Welke wereld ging er toen voor ons open?  Met de film hopen we dat ouders in gesprek gaan (en blijven) met hun kinderen over waar ze allemaal tegenaan lopen op internet. Jongeren worden bijvoorbeeld continu uitgedaagd om mee te doen aan challenges die ook gevaarlijk kunnen zijn. De choking game is hiervan één van de bekendste voorbeelden. Bespreek het met je kind! Dit lijkt een eenvoudig advies. Maar wat als je als ouder niet weet wat er zich allemaal afspeelt op internet? En wat als je kinderen het zelf niet willen vertellen omdat ze merken dat het niet helemaal ok is? Ook voor het maken van deze documentaire hebben we bij jongeren gemerkt dat ze niet wilden vertellen over hun ervaringen. Het hele onderwerp lijkt in een taboe sfeer te zitten. Dus ja het kost wat moeite om hier ongedwongen en niet veroordelend over te gaan praten. Maar de risico's zijn er echt. Dat hebben we helaas zelf ondervonden. Ook wij hadden dit nooit verwacht bij Tim. Ook wij hadden geïnformeerd willen worden. Bekijk de documentaire en deel deze ajb zoveel mogelijk met andere ouders. Hopelijk kunnen we zo nieuwe slachtoffers voorkomen! Geert, Anita en Anna Reynders Stichting T.I.M.

zie deze documentaire

Onderzoeken wijzen uit dat meer dan 50% van de jongeren dit wurgspel kennen en dat 10% van de pubers er zelf al een keer aan deelgenomen heeft. Schrikbarende cijfers dus.

'Stikspel' of 'Wurgspel'

De choking game wordt ook wel 'stikspel' of 'wurgspel' genoemd. Het is geen spel: je kunt er zwaar hersenletsel van oplopen. Kinderen verstikken elkaar door de halsslagaders dicht te knijpen, meestal met de handen. Maar het kan ook met een stuk touw, een riem of een stropdas. Dit geeft een 'high' gevoel.

Op het moment vlak voor je gaat flauwvallen laat je los en krijgen je hersens weer bloed. Dat duurt even en in die korte tijd voel je weer een sterke kick, een zacht-warme roes, een euforisch gevoel dat je buiten jezelf brengt. Maar op dat moment voel je eigenlijk een massaal afsterven van hersencellen door zuurstoftekort.

Er zijn tevens varianten waarin niet de halsslagader wordt dichtgeknepen, maar de buikslagader. Door hard in de buik te duwen. Een andere variant wordt 'flauwvalspelletje' of 'pass out game' genoemd. Door een tijdje snel te ademen en daarna je adem in te houden, val je flauw. Dit is niet minder gevaarlijk, ook in dit geval is er kans op hersenbeschadiging. Als je het vaker doet, nemen de hersenfuncties die je nodig hebt voor school blijvend af, zoals je concentreren, of dingen onthouden.

Sommigen doen het vaker, om die roes weer te voelen. Je kunt er verslaafd aan raken. Ook omdat het zo gemakkelijk 'te verkrijgen' is, in tegenstelling tot alcohol en drugs. En hoe vaker je het doet, hoe sterker het effect wordt. 

Vooral kinderen die lijden aan angsten of depressie, zouden wel eens gemakkelijk verslaafd kunnen raken aan het euforische gevoel. Het geeft een gevoel van controle (gek genoeg) en tijdelijke verlichting; op de wereld heb je weliswaar geen invloed, maar op je eigen lichaam wel.

Elke keer dat je je hersens berooft van zuurstof, lopen ze schade op. Die schade is niet herstelbaar. Soms gaat het helemaal fout. Als je het doet zonder dat er iemand bij is, ben je vaak niet op tijd om de verstikking te stoppen. Dan loopt het dodelijk af. Of je valt flauw maar je verhangt jezelf toch door het gewicht van je lichaam in de strop. Of je komt weer bij, maar je hebt blijvend hersenletsel. Je kunt ook een hersenbloeding krijgen, of een hartaanval, of in een coma raken. Of je valt heel ongelukkig, met schade aan hoofd, nek of botten.

Je kunt al enorm hersenletsel oplopen als je hersens 3 seconden geen zuurstof krijgen. Na 4 tot 5 seconden kun je al dood gaan door een acute hartstilstand. Als je gevonden wordt, is reanimatie vrijwel nooit succesvol.

Er is dus geen veilige manier om dit soort 'spelletjes' te doen. En ook al doe je het niet alleen, dan nog is het risico op blijvend hersenletsel groot.

Bron: Ouders Online – Justin Pardoen – De choking game

Wat is de Blue Whale Challenge?

Sinds enige tijd circuleren er in diverse media berichten over de Blue Whale Challenge, een online ‘spel’ waarbij jongeren aangemoedigd worden opdrachten van zelfbeschadigend gedrag uit te voeren die escaleren om uiteindelijk zelfmoord te plegen.

Het spel, of in elk geval de berichten over dit spel, zijn afkomstig uit Rusland en waarschijnlijk oorspronkelijk gebaseerd op fake nieuws, maar ondertussen komen uit verschillende landen berichten over jongeren die effectief betrokken zijn in online groepen die elkaar aanzetten tot zelfbeschadigend gedrag. 

Sinds enige tijd circuleren berichten over de blue whale challenge, een online ‘spel’ waarbij jongeren aangemoedigd worden opdrachten  van zelfbeschadigend gedrag uit te voeren die alsmaar escaleren om uiteindelijk zelfmoord te plegen. Het spel, of in elk geval de berichten over dit spel, zijn afkomstig uit Rusland en waarschijnlijk oorspronkelijk gebaseerd op fake nieuws, maar ondertussen komen uit verschillende landen berichten over jongeren die effectief betrokken zijn in online groepen die mekaar aanzetten tot zelfbeschadigend gedrag.

Online groepen kunnen zowel een drempelverhogende (steunende) als een drempelverlagende impact hebben op zelfbeschadigend en suïcidaal gedrag. Bij groepen zoals Blue Whale wordt zelfbeschadigend gedrag aangemoedigd en gestimuleerd, wat het risico op besmetting verhoogt in het bijzonder bij die jongeren die kampen met psychische problemen, zelfmoordgedachten of automutilatie. Anderzijds biedt het internet ook een zeer laagdrempelige toegang naar hulp zoals de Zelfmoordlijn of Awel, en zijn er ook groepen actief die erg ondersteunend kunnen zijn bv. bij het omgaan met psychische problemen.

Hoewel onduidelijk wat de schaal is van Blue Whale in Vlaanderen – er is sprake van 18 meldingen in België -  is het belangrijk als omgeving om alert te zijn op signalen dat jongeren betrokken zijn bij zogenaamde prosuïcide groepen.

Een aantal tips:

  • Het ‘online leven’ is voor jongeren vaak erg belangrijk. Ontzeg dan ook niet meteen de toegang tot het internet. Bespreek met de jongere wat hij online meemaakt, geef het signaal dat alles bespreekbaar is en dat je open staat voor zijn /haar zorgen.
  • Let op signalen die mogelijks wijzen op suïcidaal gedrag: plotse gedragsveranderingen, zich terugtrekken, het stellen van risicovol gedrag, vroeg opstaan of ’s nachts wakker blijven, …Of signalen van automutilatie: onverklaarbare verwondingen, het lichaam altijd bedekt houden,…Bespreek signalen open met de jongere, en peil naar eventuele suïcidegedachten. Tips hoe je dit gesprek kan aangaan, vind je hier.
  • Laat de jongere weten dat, welke druk er ook uitgeoefend wordt vanuit de online groep, hij / zij wel degelijk de keuze kan maken hier mee te stoppen en dat je hierbij wil helpen.

Het is belangrijk dat we aan tieners vertellen dat de Blue Whale challenge niet bestaat. Dat mensen geen zelfmoord plegen omdat iemand anders hen ertoe aanzet, maar omdat ze ongelukkig zijn, of depressief en denken dat er geen andere oplossing is voor hun problemen. En dat het ook geen zin heeft om online te gaan zoeken naar het spel als je depressief bent. Tieners willen niet dood, ze willen van hun problemen af. Vertel tieners dat er altijd hulp mogelijk is, dat het niet helpt om in online zelfhulpgroepen deze hulp te halen, maar dat je daar een professional voor nodig hebt. En dat die professionals er zijn. Ook voor hen.

Tip:

Kijk eens op 113 Online (de website van de hulplijn zelfmoordpreventie) hoe je kunt reageren als je merkt dat iemand suïcidale gedachten heeft.

Tips voor scholen:

  • Er is voor scholen een gratis mentorles voor het digitale schoolbord beschikbaar over ‘gevaarlijke spelletjes’. Zie http://mentorlessen.nl/gevaarlijkespelletjes
  • In het AD verscheen op 8 juni ook een ingezonden brief van een 14-jarige scholiere. Zij vond dat alle leerlingen in ons land les moeten krijgen over de Blue Whale. Het was ook duidelijk dat haar nog niet verteld was dat die hele challenge niet bestaat. Als u overweegt om hier in de klas over te praten, bespreek dan in ieder geval ook het verschijnsel ‘morele paniek’ (altijd iets met tieners en dood of seks) en ‘broodje aap’ en ‘nepnieuws’. Waarom zijn we zo gretig in het toelaten van sensationele berichten? Wat is daar aantrekkelijk aan? Waarom vertellen we dit soort berichten zo graag heel snel door aan elkaar? Denk ook aan de kettingbrieven met doodsbedreigingen die nu ook via WhatsApp verspreid worden. We jagen elkaar schrik aan. Waarom? En: elke keer dat we een verhaal doorvertellen doen we er een schepje bovenop. Het ‘normale’ is niet opmerkelijk genoeg. Met overdrijving van de ernst rechtvaardigen we de verspreiding. Maak leerlingen bewust van die mechanisme.
  • Tot slot: er zijn heel veel tieners die wel eens aan zelfmoord denken. Als er iemand in de buurt is die op tijd daarover met ze praat, kan dat levensreddend zijn. Stichting 113 (suïcidepreventie) is een campagne gestart. Ze verzorgen speciaal voor scholen (mentoren) een ‘gatekeepers-training’, waarin docenten ondersteund worden om ‘de vraag van je leven’ te stellen. Meer informatie vindt u op 
  • Samen met de VU heeft 113 een korte e-learning gemaakt over zelfmoordpreventie bij tieners. Deze kunt u hier vinden; tip deze link aan uw collega’s.

 

Bron Bureau Jeugd & Media