200 miljoen gepeste kinderen in 2007 | Stop Pesten NU

084-8340086

Foutmelding

You may not view this site from your current location.

200 miljoen gepeste kinderen in 2007

Scholen zouden meer aandacht moeten besteden aan pesten. Belangrijk is dat niet alleen pestkoppen en slachtoffers worden aangesproken, maar dat de hele klas bij het probleem wordt betrokken. Dit stelt een groep internationale wetenschappers die onlangs bijeen kwam om pesten te bestuderen. Zij hebben een Verklaring tegen Pesten onder Kinderen en Jongeren opgesteld, die op 5 september 2007 zal verschijnen.

“Dagelijks zijn ongeveer 200 miljoen kinderen en jongeren op de wereld slachtoffer van pesten. Het is een complex en serieus probleem dat in alle landen voorkomt”, aldus een kleine groep wetenschappers uit dertien verschillende landen. Half juni kwamen zij bijeen in het Zwitserse Kandersteg om vast te stellen wat er over de oorzaken van pesten bekend is en wat er aan gedaan kan worden.

De honderdduizenden kinderen in Nederland die slachtoffer zijn van pesten zouden er volgens socioloog Veenstra baat bij hebben als leerkrachten het probleem juist bij de wortel zouden aanpakken.

Inbreuk op een grondrecht

Elk kind en elke jongere heeft volgens de wetenschappers het recht op respect en veiligheid. Pesten is volgens hen een inbreuk op dit grondrecht. Ze stellen dat het de morele verantwoordelijkheid van volwassenen is om in te staan voor dit recht. “Wij denken dat het belangrijk is om ouders, leerkrachten, overblijfkrachten en anderen die met jongeren omgaan inzicht te geven in hoe pesten ontstaat en hoe pesten effectief kan worden tegengegaan.”

Schade

“Pesten is een vorm van agressie waarbij één of meer personen proberen een andere persoon schade toe te brengen. Dat kan door te schoppen of te slaan, maar ook door buiten te sluiten, te schelden of uit te lachen. Belangrijk is dat bij pesten de macht ongelijk is verdeeld en dat het stelselmatig gebeurt. Het is iets anders dan plagen, wat vrienden onderling ook wel doen en wat meer incidenteel gebeurt.” Het is belangrijk dat er meer stappen worden ondernomen tegen pesten, zo stelt de internationale groep van wetenschappers. “Slachtoffers van pesten ondervinden er schade van, soms voor de rest van hun leven. Pesten heeft gevolgen voor de gezondheid en voor de verdere ontwikkeling van alle betrokkenen. Zeer zeker ook voor de daders van pesten. En voor onze samenleving als geheel. Het leidt tot kosten op het terrein van gezondheid, welzijn en justitie en tot een vermindering van arbeidsproductiviteit.”

Elk kind en elke jongere heeft volgens de wetenschappers het recht op respect en veiligheid. Ze stellen dat volwassenen de morele verantwoordelijkheid hebben om in te staan voor dit recht.

Anti-pestbeleid

Veel factoren die kunnen leiden tot pesten, of die er juist tegen beschermen, zijn bekend, zo werd vastgesteld in Kandersteg. In verscheidene landen wordt deze kennis gebruikt in preventie¬programma’s om pesten tegen te gaan. Zo heeft in Nederland het NIGZ (Nederlands Instituut voor Gezondheidsbevordering en Ziektepreventie) het PRIMA anti-pestbeleid ontwikkeld. Een klein deel van de basisscholen doet daar nu aan mee. Het preventieprogramma bevat onder meer trainingen voor docenten, bijeenkomsten met de ouders van een klas en lessen in de klas over pesten en groepsgedrag. “Dat is een goed maar kleinschalig initiatief,” stelt René Veenstra, één van de wetenschappers die in Kandersteg aanwezig was. “In andere landen staat het onderwerp hoger op de politieke agenda. In Canada heeft dat geleid tot de oprichting van Prevnet, een landelijk platform tegen pesten. In Finland heeft het ministerie van Onderwijs bijna twee miljoen euro uitgetrokken om het pesten landelijk tegen te gaan.”

Hele klas

In Finland krijgen ouders voorlichting over het onderwerp. Leerkrachten worden geschoold om gezonde omgangsvormen tussen kinderen te stimuleren en in teams van leerkrachten wordt gesproken over maatregelen tegen pesten. Veenstra: “Voor leerkrachten is er een lessenpakket ontwikkeld, waardoor zij pesten met de hele klas kunnen bespreken. Belangrijk in de Finse aanpak is dat pesten iets is waar de hele klas bij betrokken is. Je hebt niet alleen daders en slachtoffers, maar ook kinderen die de dader helpen of aanmoedigen. En dan zijn er de kinderen die opkomen voor het slachtoffer en kinderen die weten dat er gepest wordt maar niets doen. Als je het proces van pesten bekijkt, wordt duidelijk dat de meeste kinderen er bij betrokken zijn.”

Belangrijk in de Finse aanpak is dat pesten iets is waar de hele klas bij betrokken is.

Niet alleen reageren

In het PRIMA anti-pestbeleid wordt ook gebruik gemaakt van het inzicht dat iedereen in de klas bij het pesten een rol heeft. “Leerkrachten vinden dat ook een fijne manier om naar pesten te kijken. Als er bijvoorbeeld één leerling is die steeds met pesten begint, hebben ze toch een reden om de hele klas erbij te betrekken. De leerkracht kan dan de hele klas duidelijk maken dat ieder een rol heeft bij het pesten en dat die rol ook veranderd kan worden,” licht Veenstra toe. In Nederland zijn er maar weinig scholen die van groepsgedrag en pesten een vast onderdeel in het programma hebben gemaakt. “Leerkrachten doen op de meeste scholen eigenlijk niks anders dan reageren. De honderdduizenden kinderen in Nederland die slachtoffer zijn van pesten zouden er baat bij hebben als leerkrachten het probleem juist bij de wortel zouden aanpakken. Dat kan alleen als op scholen structureel aandacht wordt besteed aan pesten.”

René Veenstra is universitair docent bij de vakgroep sociologie aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij doet onderzoek naar de ontwikkeling van prosociaal en antisociaal gedrag, vriendschapsrelaties, pesten en ouder-kind interacties. Hij is een van de ondertekenaars van de Kandersteg Verklaring tegen Pesten onder Kinderen en Jongeren. Deze verklaring verschijnt op 5 september 2007.

Bron

 

Age Trends in the Prevalence of Bullying

Although the majority of children do not bully others and are not victimized by peers, at every age and grade some children and youth experience bullying. The rates vary depending on the type of bullying, as well as gender. Involvement in bullying and victimization tends to decrease with age. Researchers across several countries have investigated age trends in bullying and victimization and have come to similar conclusions.

Key Research Findings

  • Today, an estimated 200 million children and youth around the world are being victimized by their peers.

  • It is estimated that 10-15 % of children repeatedly bully others, and 10-15% of children are repeatedly bullied.1,2be

  • Younger children in elementary and middle schools are more likely to bully others than older children in high school.3 Generally, there is a decrease in bullying as children grow older.4

    • Physical bullying declines with age, while verbal, social, and cyber bullying tend to increase between the ages of 11 and 15.5,6

    • Bullying tends to be a peak in the 9th grade with the school transition.7,8

    • Girls tend to begin using social forms of bullying at earlier ages than boys.9

    • The increase in social, verbal and cyber bullying may be due to puberty,

      school changes, and/or the development of social skills, which provide the

      opportunity for both positive social interactions and social deception.10

  • When asked whether they have been bullied, younger children tend to report higher

    levels of victimization compared to older children.11 Hence there is a decrease in victimization as children grow older.12

    • Children report a peak in victimization at the end of middle school and entering into the 9th grade, followed by a decline as high school proceeds.13,14,15

    • Although victimization tends to decline (physical forms in particular), verbal victimization (name calling, teasing about appearance, etc.) tends to remain at high rates throughout the high school years.16

  • Children who are only victimized by peers tend to be younger than children who both bully others and are victimized.17

    Key Themes

  • Bullying is a global public health and social problem.

  • Bullying and victimization occur more frequently among younger than older students,

    and peak during the middle school grades.

  • Although there is a general decrease in bullying as children grow older, this decrease

    is most dramatic for physical bullying. In contrast, verbal, social and electronic forms of bullying appear to linger for longer, well into the high school years.

page1image1506328144 page1image1506328496
 

Implications

Education
• Teachers and adults working with young children should be trained to

identify, understand, and successfully manage bullying episodes.18

Assessment
• Assessment of bullying in schools should reflect the age group of the children

or adolescents involved, and should focus on different forms of bullying that can occur at all ages.

Prevention and Intervention

  • Different age groups require more intensive prevention and intervention

    efforts. Prevention and intervention programs must be started early in life,

    before bullying rates increase.

  • Different age groups may require increased focused on specific forms types

    of bullying. For example, high school students may require a focus on verbal, social, and electronic bullying.

    Policy

  • Government legislators for education need to establish policies that ensure

    prevention and intervention programs are instituted within primary and secondary schools, to ensure that bullying behaviors and aggressive interaction patterns are addressed before they become entrenched.

    1 Peterson, J. S., & Ray, K. E. (2006). Bullying and the gifted: Victims, perpetrators, prevalence, and effects. Gifted Child Quarterly, 50(2), 148-168.
    2 Scheithauer, H., Hayer, T., Petermann, F., & Jugert, G. (2006). Physical, verbal, and relational forms of bullying among German students: Age trends, gender differences, and correlates. Aggressive Behavior, 32(3), 261-275.

    3 Fitzpatrick, K. M., Dulin, A. J., Piko, & B. F. (2007). Not just pushing and shoving: School bullying among African American adolescents. Journal of School Health, 77(1), 16-22.
    4 Due, P., Holstein, B.E., Lynch, J, Diderichesen, F., Gabhain, S.N., Scheidt, P., Currie, C. & The Health Behaviour in School-aged Children Bullying Working Group. (2005). Bullying and symptoms among school-aged children: international comparative cross sectional study in 28 countries. European Journal of Public Health, 15(2), 128-132.
    5 Archer, J., & Cote, S. (2005). Sex differences in aggressive behavior. In R. E. Tremblay, W. W. Hartup, & J. Archer (Eds.), Developmental origins of aggression (pp. 425–443). New York: Guilford Press. As cited in Stassen Berger, K. (2007). Update on bullying at school: Science forgotten? Developmental Review, 27(1), 90-126.
    6 Espelage, D. L., Meban, S. E., & Swearer, S. M. (2004). Gender differences in bullying: Moving beyond mean level differences. In D. L. Espelage & S. M. Swearer (Eds.), Bullying in American schools: A social-ecological perspective on prevention and intervention (pp. 15–35). Mahwah, NJ: Erlbaum. As cited in Stassen Berger, K. (2007). Update on bullying at school: Science forgotten? Developmental Review, 27(1), 90-126.

 page3image1483535920

7 Peskin, M. F., Tortolero, S. R., & Markham, C. M. (2006). Bullying and victimization among Black and Hispanic adolescents. Adolescence, 41(163), 467-484.
8 Brown, S. L., Birch, D. A., & Kancherla, V. (2005). Bullying perspectives: experiences, attitudes, and recommendations of 9- to 13-year-olds attending health education centers in the United States. Journal of School Health, 75(10), 384-92.
9 Crick, N. R., Nelson, D. A., Morales, J. R., Cullerton-Sen, C., Casas, J. F., & Hickman, S. E. (2001). Relational victimization in childhood and adolescence. In J. Juvonen & S. Graham (Eds.), Peer harassment in school: The plight of the vulnerable and the victimized (pp. 196–214). New York: Guilford Press. As cited in Stassen Berger, K. (2007). Update on bullying at school: Science forgotten? Developmental Review, 27(1), 90-126.
10 Smith, P.K., Madsen, K. C., & Moody, J. C. (1999). What causes the age decline in reports of being bullied at school? Towards a developmental analysis of risks of being bullied. Educational Research, 41, 267-285. As cited in Peterson, J. S., & Ray, K. E. (2006). Bullying and the gifted: Victims, perpetrators, prevalence, and effects. Gifted Child Quarterly, 50(2), 148-168.
11 See note 3 above.
12 See note 4 above.
13 See note 7 above.
14 Zaborskis, A., Cirtautiene, L., & Zemaitiene, N. (2005). Bullying in Lithuanian schools in 1994- 2002. Medicina (Kaunas, Lithuania), 41(7), 614-20.
15 See note 8 above.
16 See note 10 above.
17 Stein, J. A., Dukes, R. L., & Warren, J. I. (2007). Adolescent male bullies, victims, and bully- victims: A comparison of psychosocial and behavioral characteristics. Journal of Pediatric Psychology, 32(3), 273-82.
18 See note 8 above.