Mijn kind pest | Mijn kind kijkt toe | Mijn kind wordt gepest | Tips voor ouders

084-0035994

Foutmelding

You may not view this site from your current location.

Mijn kind pest | Mijn kind kijkt toe | Mijn kind wordt gepest | Tips voor ouders

Cesar Zuiderwijk zegt: Ik STOP pesten nu!Hoe vaak hoor jij dit als opvoeders / ouders van je kind?

Eerst even wat achtergrond informatie ... als je de cijfers en feiten van pesten op scholen bekijkt:

Onderzoek van het CBS toont aan dat in elke klas op de basisschool, 2 tot 3 leerlingen gepest worden, 1 op de 10 leerlingen, in het voortgezet onderwijs, 1 tot 2 leerlingen per klas, 1 op de 20 leerlingen.

Belangrijk om te weten!* Deze cijfers gaan niet over kinderen die af en toe gepest worden of soms een paar weken. In de onderzoeken wordt iemand als 'gepeste' geteld als voldaan wordt aan de definitie over pesten aangevuld met de criteria:

‘Iemand wordt gepest wanneer hij of zij herhaaldelijk en langdurig wordt blootgesteld aan negatieve handelingen door één of meer personen’.

Aangevuld met de volgende criteria:

  • er is sprake van een negatieve bedoeling;
  • de negatieve handelingen zijn structureel en tegen dezelfde persoon gericht;
  • er is sprake van machtsongelijkheid. Pesters staan hoger in de sociale groepshiërarchie en/of hebben meer medestanders dan de gepeste

Boodschap van 1200 leerlingen aan volwassenen: "We hebben jullie nodig om pesten en online pesten te stoppen, maar schend ons vertrouwen niet.”

 

 

Geen haast? Scroll dan rustig naar beneden op deze pagina, lees de informatie, bekijk de video's en tips. 

Wel haast? Navigeer dan snel naar de paginalink van jou interesse

Pesten aanpakken is een behoorlijk complex probleem, er komen heel veel dingen bij kijken. Ga snel naar onderstaande links .... 

Do’s en don’ts voor ouders bij online pesten / cyberpesten | In gesprek met school - tips | Hoe komt het dat jongeren toekijken  | Iets ondernemen om het pesten te stoppen |  Meer dan één manier om pesten te stoppen | Mijn kind verteld mij altijd alles || Praten over pesten is supermoeilijk | Veel mensen doen niets als er gepest wordt | Veilig melden mogelijk maken | Verschil tussen klikken en melden | 

... staat het hier niet bij ga naar de Homepage Voor Ouders

of navigeer snel naar ...

 

Wist je dat? Ongeveer 80% van het pesten gebeurt buiten het zicht van de leerkracht blijkt uit onderzoeken. Bijvoorbeeld in de kleedkamer bij  gym, onderweg in de rij, op de gang of de toiletten, enz. 

De meeste ouders weten wel dat pesten op school nog steeds een groot probleem is. Maar dat hun kind een van de pesters kan zijn, daar is veel minder aandacht voor. Psycholoog en orthopedagoog Fina van de Pol-Drent vindt dat ouders zich daar meer bewust van moeten zijn. Dat zou veel pestgedrag kunnen voorkomen. 

“Het is overdreven om te zeggen dat elk kind een mogelijke pester is, hoewel in iedereen kwaad schuilt. Het heeft met veel factoren te maken, bijvoorbeeld de omgeving waarin het kind opgroeit. Soms wordt pesten thuis aangeleerd doordat ouders hun kind het verkeerde voorbeeld geven, doordat er thuis wordt gepest of negatief over andere mensen wordt gesproken. Het kan ook zijn dat het kind graag leider is en het pesten gebruikt om de leiding te krijgen".

 

Wist je dat? Veel leerlingen die pesten, worden zelf ook gepest. Jongens zijn vaker dader/slachtoffer. Kinderen die zowel pesten als gepest worden lopen mogelijk de meeste kans op een problematische puberteit. Ze worden verworpen door de klas, worden vaak gepest en reageren zich voortdurend af op andere klasgenoten. Daar maken ze zich niet geliefd mee. Bij hen is sprake van een opeenstapeling van kwetsbaarheden, wat zich kan uiten in allerlei emotionele en gedragsproblemen. 

 

Hoe vaak verteld jouw kind dit aan jou? Mijn kind verteld mij altijd alles ... 

Wie hoort de kinderen dit regelmatig zeggen als ze thuis komen? Of bij het avondeten?

"Ja, het was vandaag zo gaaf op school. Wij hebben iemand in elkaar geslagen (en lachen joh ... zelfs toen die persoon op de grond lag gingen wij door). Na de gymles werd het nog leuker toen wij zijn schone kleren in de douche hadden gelegd."

of

Vandaag wat echt grappig, de pestkop had iemand een foto van iemand gemaakt tijdens het omkleden en had die foto naar de hele school gestuurd. Echt lachen, diegene stond helemaal in zijn blootje. Wat het nog leuker maakte was toen iemand diegene in de gymlocker op sloot.

Hoe komt het eigenlijk dat wij dit soort berichten niet horen?

Wij helpen kinderen het meest als wij open staan voor het idee dat zij mogelijk door groepsdruk ander en ongewenst gedrag kunnen vertonen. Dit betekent niet dat het kind fout of slecht is, maar het gedrag is fout! Wij weten uit onderzoeken personen die ECHT zelfvertrouwen hebben niet pesten! Die vindt zichzelf en ook alle anderen goed. Alleen mensen die onzeker zijn, ergens pijn hebben of gekwetst zijn pesten anderen of doen met de pesters mee. Zij hebben het namelijk nodig om zich ten koste van een ander groter te voelen. Dit gedrag is ook een verkapte vraag om hulp. Zij zouden allen gebaat zijn bij een training om echt zelfvertrouwen te krijgen zonder een ander te hoeven kwetsen.

 

`

Hoe komt het dat jongeren toekijken en er niet tegenin gaan

Veel jongeren zijn bang zelf het volgende slachtoffer te worden. Als iemand wordt gepest is het kind misschien bang er iets van te zeggen, omdat hij of zij bang is om zelf gepest te worden. Het kan ook zijn dat ze niets doen omdat ze niet weten hoe ze met de situatie om moeten gaan. Het is belangrijk met kinderen te praten en ze te laten inzien dat ze door niets te doen indirect ook slachtoffer worden. Dit komt doordat mensen die niets aan het pesten doen zichzelf ook laten domineren door de pestkop. Maar als ze het zelfvertrouwen ontwikkelen om tegen dit gedrag in te gaan, zal de pestkop vaak stoppen met pesten of minder pesten en – misschien nog wel belangrijker – andere 'niet-pestkoppen' zullen ook opstaan tegen de pestkop.

 

“De rol van de groep is echter een belangrijke factor waardoor pestgedrag op school ontstaat en in stand gehouden wordt”

 

Veel mensen doen niets als er gepest wordt

Opvallend is dat biji pesten altijd veel mensen toekijken en maar een klein aantal daadwerkelijk ingrijpt. Volgens Patricia Bolwerk, oprichtster van stichting Stop Pesten Nu, is dit wat mensen die gepest worden het allerergst vinden.

"Als je gepest wordt, voel je je vaak onzichtbaar omdat niemand ingrijpt", legt Bolwerk uit. "Met die onzichtbaarheid hebben ze het vaak zwaarder dan met de fysieke pijn. Je eigenwaarde wordt van pesten heel laag, als niemand iets zegt, ga je zelf ook geloven dat je het wel verdiend zult hebben. Als er ook maar een iemand iets van zegt, weet je: diegene vindt ook dat ik dit niet verdien." Volgens Bolwerk is het daarom altijd belangrijk om er iets van te zeggen.

Wat ook meespeelt bij de afwachtende houding van omstanders, is dat mensen opgevoed worden met het idee dat stoeien erbij hoort. "Daarom denken ze: ik bemoei me er niet te snel mee. Wat ook veel mensen denken, is dat de gepeste voor zichzelf moet opkomen. De meeste slachtoffers bijten ook echt wel van zich af, maar het is altijd een oneerlijke situatie. Bijvoorbeeld omdat de pesters met meer zijn of omdat een pester ouder is."

 

Iets ondernemen om het pesten te stoppen

Probeer duidelijk te maken dat het kind iets kan doen om het pesten te stoppen of te voorkomen. Leg ze uit dat hun doen of laten echt een verschil kan maken. Probeer niet de indruk te wekken dat het eenvoudig is om een pestkop te confronteren. In sommige situaties kan het lastig zijn om uit de rol van (passieve) getuige te stappen. Hier is moed en veel zelfvertrouwen voor nodig.

'Je kind zal zich ongemakkelijk en onveilig gaan voelen als hij/zij ziet hoe een ander gepest wordt,' zegt Dr. Nancy Etcoff, klinisch assistent-professor aan de Harvard Universiteit.  Als een kind het moeilijk vindt om zich sterk te maken tegen de pester, kan je met hem praten over vriendschap. Een echte vriend wil zijn vrienden niet in een positie brengen waarin ze zich ongemakkelijk voelen. 

Er is meer dan één manier om pesten te stoppen

Leg aan kinderen uit dat er meerdere manieren zijn om een pestkop te stoppen. 'Soms kun je het direct doen als iemand aan het pesten is – maar daar is heel wat moed voor nodig,' zegt Etcoff. 'Maar je kunt ook na het pesten ingrijpen door de pestkop of het slachtoffer aan te spreken of een ouder of leraar te vertellen wat je hebt gezien.'

Het besef dat ze daadwerkelijk invloed hebben op een situatie en deze zelf kunnen verbeteren, leert jonge mensen dat het belangrijk is voor jezelf en voor anderen op te komen. Het versterkt hun zelfvertrouwen en is een belangrijke levensles.

 

Waarom zijn wij als ouders geneigd om het pestgedrag van ons kind te ontkennen

Als het op school niet zo lekker gaat, vragen we wel of het kind wordt gepest, maar meestal niet of het zelf anderen pest, of dat er in de klas gepest wordt. Wat belangrijk is om als ouder/opvoeder om te onthouden is: Jouw kind is op school heel anders is dan bij jou thuis, dit heeft met name groepsdruk en een 'gelilefde' plek in een groep/klas willen hebben te maken.

We hebben een soort gat in ons denken. Dat ons kind ook dader kan zijn, komt vaak niet eens in ons op.

We zijn vooral bang dat hem of haar iets overkomt, en dat is bepalend voor de manier waarop we naar het kind kijken en hoe de gesprekken gevoerd worden."


Vooral als ouders vroeger zelf gepest zijn, zijn ze erg bang dat het hun kind zal overkomen. Dat is logisch, omdat het zo’n impact heeft gehad. Maar het zorgt er ook voor dat ouders het vaak niet herkennen als hun kind andere kinderen pest. En als ze er wel achter komen, schamen ouders zich er vaak voor. Of ze zijn blij dat hun kind tenminste goed voor zichzelf opkomt. En ja, een kind mag natuurlijk voor zichzelf opkomen, maar dan wel met respect voor anderen.”

 

Veilig melden mogelijk maken

 
Een van de grootste struikelblokken om het pesten en andere vormen van geweld te stoppen is de geheimhouding die er meestal bij hoort. Diegenen die pesten dwingen diegene die ze pesten en de mogelijke getuigen vaak tot geheimhouding. Soms wordt uitdrukkelijk met wraak gedreigd, soms is die dreiging niet uitgesproken maar voelen kinderen het toch zo aan. Zo kan het pesten steeds dieper wortelen in een voedingsbodem van angst, schaamte en schuldgevoel. Dit is een van de voornaamste redenen waarom kinderen die gepest worden of getuige zijn van pesten zelden iemand zullen aanspreken. Het is daarom belangrijk dat kinderen weten dat ze in alle veiligheid over problemen kunnen praten met hun ouders, leeftijdsgenoten, leerkrachten en andere volwassenen rondom hen.
 
Toon dus erkenning en waardering voor het risico dat kinderen nemen als ze wel een pestprobleem aankaarten. Houd zo veel mogelijk rekening met de wensen van uw kind. Als een kind zich veilig voelt, stijgt de kans dat het een pestprobleem zal melden. Doorbreken van het stilzwijgen rond pesten en allerlei vormen van agressie is een belangrijke stap.
 
Het kan nodig zijn om anderen te betrekken en steun te zoeken bij de leerkracht of directeur van de school, ook al vraagt uw kind om dat niet te doen. Doe dit op een respectvolle manier: zorg dat uw kind zelf zijn inbreng heeft in de aanpak.
  • Breng uw kind vooraf op de hoogte wanneer het nodig is om hulp in te roepen; 
  • Betrek uw kind in wie u aanspreekt of raadpleegt; 
  • Laat uw kind mee bepalen wanneer u naar anderen toestapt; 
  • Stel uw kind voor om erbij te zijn wanneer u hulp inroept. Bij oudere kinderen kunnen ?dat ook de politie of een crisislijn zijn.

 

Het verschil aanleren tussen klikken en melden

Kinderen worden door leeftijdsgenoten en soms door volwassenen ontmoedigd om te praten. De vrees leeft sterk om bestempeld te worden als ‘verklikker’. Het is belangrijk dat kinderen het verschil leren kennen tussen klikken en melden. Klikken is dingen over iemand vertellen om die persoon in moeilijkheden te brengen Melden is hulp zoeken wanneer u of iemand die u kent gekwetst wordt of zich onveilig voelt.
 
Moedig kinderen aan om pestsituaties te melden. Herinner kinderen eraan dat diegenen die pesten alleen maar sterk lijken. De meeste mensen hebben geen hoge dunk van kinderen die anderen pesten. Laat hen anderen zoeken om samen de situatie te melden, dat is gemakkelijker dan in hun eentje de stap te zetten.
 

 

Je kind is een PESTER, het pest anderen:

Waarom pest een pester?

De grootste angst van mensen is buitengesloten worden. Vormen van pesten zijn ook roddelen, buitensluiten, negeren en chanteren. Een pester pest niet zonder podium. Hij/zij heeft het nodig dat andere andere mensen toekijken.

Een pester heeft zelf ergens pijn (of frustratie) waar zij meestal zelf niks aan kunnen/konden doen. Dit kan van alles zijn: teveel aandacht thuis, te strenge ouders, juist geen toezicht van ouders maar ook als zij bijvoorbeeld zelf gepest worden op andere plekken of door broers of zussen en in sommige is er sprake van mishandelingen, verwaarlozing, drank- of drugsgebruik in het gezin of de opvoedplek waar de pester opgroeit.

Een aantal artikelen om inzicht te krijgen waarom jouw kind mogelijk de pester is:

Wij hoeven niet te weten waar het bij de pesters vandaan komt, het is wel belangrijk dat een pester ook hulp aangeboden krijgt om te leren op een andere manier met zijn/haar pijn of trauma om te gaan. Ook moeten zij leren dat het pestgedrag nooit oké is en dat hier sancties voor moeten zijn. Als wij iemand gedrag afkeuren dat betekent dit niet dat zij als mens minder of slecht zijn.

  • Zeg niet, dit doet mijn kind niet!

  • Ga na wat er precies gebeurt. Praat met je kind, zijn leraar, trainer, vrienden…

  • Leg het verschil uit tussen plagen (onschuldig en kort) en pesten (hard en om te kwetsen)

  • Zeg duidelijk dat pesten niet kan. Nooit. Om geen enkele reden. Op geen enkele manier (uitsluiten, spullen stuk maken, slaan, uitlachen, haatmails sturen…) Vraag je kind om onmiddellijk te stoppen.

  • Wijs op het verdriet dat het pesten veroorzaakt. Probeer de gevoelens van het slachtoffer te verwoorden. Zo vergroot je het inlevingsvermogen van je kind.

  • Geef hem kansen om het goed te maken.

 

Je kind is een OMSTANDER, een meeloper

  • Vraag wat er precies gebeurt (in de klas, jeugdbeweging, voetbal…).

  • Stimuleer je kind om de leraar zelf op de hoogte te brengen. Maak een verschil tussen ‘klikken’ en ‘melden’. ‘Klikken’ doe je omdat je wil dat iemand een straf krijgt. ‘Melden’ omdat je wil dat iets ophoudt.

  • Bespreek de stappen die jij eventueel wil ondernemen, bijvoorbeeld aan de juf vertellen. Doe niets wat je kind absoluut niet wil, maar probeer hem ervan te overtuigen dat dat het beste is.

  • Maak je kind duidelijk dat dat gepest moet stoppen. Bedenk samen oplossingen. Steun hem om iets te ondernemen.`

 

"Pesten heeft niet alleen invloed op degene die gepest wordt. Misschien heeft het kind zelf niemand gepest, maar kijkt hij of zij toe bij pesterijen. Kinderen denken misschien dat het verstandig is om niets te doen. Juist daarom is het belangrijk ze te leren dat ze, door pestkoppen te confronteren in plaats van stilzwijgend toe te kijken, pesten kunnen tegengaan.

Vaak zijn mensen die toekijken degenen die het pesten 'laten gebeuren'. Dat kan op een aantal manieren:

  • Meedoen, plagen of lachen om een incident ook al weten ze dat het verkeerd is
  • Niets zeggen over pestgedrag waar ze getuige van zijn
  • Het slachtoffer negeren tijdens of na de pesterij en geen steun bieden
  • Geen hulp zoeken van een leraar of volwassene als dit nodig is

 

Je kind is SLACHTOFFER, hij/zij wordt gepest:

Pesten gaat vaak gepaard met stilzwijgen en geheimhouding. Daarom is het goed mogelijk dat kinderen niet zomaar komen vertellen dat ze gepest worden of getuige zijn van pestgedrag. Een paar mogelijke signalen en gedragsveranderingen: • herhaalde pogingen tot spijbelen, of vragen om van school te veranderen; • een vrolijk kind dat plots teruggetrokken wordt en ongelukkig overkomt. Geen van die signalen wil zeggen dat er inderdaad gepest wordt. Ze kunnen ook wijzen op een (ander) probleem. 

Geef je kind nooit de schuld

Het idee leeft dat kinderen die gepest worden daar op een of andere manier verantwoordelijk voor zijn, omdat ze zwak en passief overkomen. Ze krijgen dan het advies om het pesten te negeren, ‘voor zichzelf op te komen’ en terug te vechten. Kinderen krijgen soms te horen dat ze alleen maar wat ‘normaler’ moeten doen. Zo lijkt het dat zij moeten veranderen.
Pesten (en andere vormen van geweld) is volstrekt onaanvaardbaar, in alle gevallen en onder eender welke vorm. Niemand verdient het om gepest te worden. Geef kinderen duidelijk de boodschap dat kinderen die gepest worden hier zelf geen schuld aan hebben. 

Beschuldigingen en verwijten vermijden

Ongewenst gedrag wordt nog steeds vaak aangepakt met beschuldigingen en verwijten. Pesten valt op die manier niet te stoppen. Beschuldigingen en verwijten versterken de geheimhouding rond pesten. Ze houden zo het negatief en schadelijk gedrag in stand. Het vergroot de kans dat kinderen aan zichzelf (blijven) twijfelen en hun problemen verborgen houden. Het is daarentegen zinvol om pesten te zien als een leerkans voor kinderen.

Een kind zal een volwassene sneller benaderen met een probleem als het er zeker van is dat de volwassene:

  • aandachtig luistert en de zorgen en gedachten ernstig neemt; 
  • het kind de kans geeft om zijn gedachten te uiten en te bespreken; 
  • niet overhaast in actie komt om diegene die pest te beschuldigen en te straffen; 
  • niet de schuld geeft aan diegene die gepest wordt; 
  • geen ontgoocheling toont omdat het kind het pesten niet heeft gestopt; 
  • tijd maakt voor een strategie waarbij het kind zelf betrokken wordt; 
  • er voor het kind is en de situatie van dichtbij mee opvolgt; 
  • waardering heeft voor hoe het kind nadenkt, leert, groeit en verandert. 

Als jouw kind gepest wordt

Klik op bovenstaande afbeelding om de video 'Als jouw kind gepest wordt tips'  te bekijken of kliik hier

 

 

Praten over pesten is super moelijk! Dit is waarom .... 

Praat erover als je gepest wordt is vaak makkelijk gezegd maar kan best lastig zijn.. Kies iemand die je vertrouwt om mee te praten. Dit kan een leidinggevende zijn op je werk, een leerkracht op school, of een trainer bij je sportvereniging maar ook je ouders, een oom, tante, opa of oma. Als je erover praat, kan dat enorm opluchten. Je voelt je dan minder alleen. Zoek een moment waarop je met elkaar kunt praten, bijvoorbeeld tijdens het eten, tussen de lessen door of als jullie samen wat aan het doen zijn. Bedenk dan samen wat je kunt doen om het pesten aan te pakken.

Video 'Praten over pesten is supermoeilijk! Dit is waarom .... RTL Nieuws

Praten over pesten is super moeilijk RTL Nieuws

Klik op de afbeelding of klik op deze link om de video te bekijken.

  • Je moet hier niet alleen mee rond blijven lopen. Pesten zegt namelijk NOOIT iets over jou!
  • Door er met iemand over te praten die jij vertrouwt kan je samen over een oplossing nadenken, zie ook dit overzicht voor hulp.
  • Zolang niemand weet dat je het ECHT lastig hebt, is het moeilijker voor ze om je te helpen. 
  • Ook pestkoppen profiteren ervan als jij niemand iets durft te vertellen. Hierdoor durven zij dan weer door te gaan, ze weten dat ze dan toch niet geconfronteerd worden met hun gedrag. In feite maken wij het met name voor de pestkoppen makkelijk door hier niet over te praten en wij maken het voor ons zelf moeilijker. 
  • Behind the mask

    Zie video 'Behind the mask' 1-minuut video, klik op de afbeelding of klik hier 

 

De school op de hoogte brengen

Pesten aanpakken is een gedeelde verantwoordelijkheid van ouders en school. Scholen moeten aangepaste maatregelen nemen, ingrijpen als het nodig is en gesprekken voeren met de ouders.

Het is een goed idee om hulp te zoeken bij het schoolteam bij pestsituaties. Een gesprek aanvragen is vaak de eerste stap van een actieplan rond een pestprobleem. Het is niet altijd gemakkelijk om als ouder de stap te zetten naar de directeur, leerkracht, zorgcoördinator, leerlingbegeleider, ..
Ter voorbereiding kan het helpen uzelf volgende vragen te stellen:
  • Vindt u in de situatie de kernelementen van pesten terug? Of kan het om een conflict gaan? 
  • Hebt u uw kind betrokken in de beslissing over hoe het nu verder moet? Kan en wil uw kind deelnemen aan gesprekken op school? 
  • Is de school al op de hoogte van het probleem? Heeft uw kind er al iets over verteld op school? ?`
Wellicht ben je als ouder verontwaardigd en/of boos door de situatie, maar het is erg belangrijk om tijdens het gesprek het goede voorbeeld te geven van een gezonde communicatie. Dat verhoogt de slaagkansen van het gesprek en deze voorbeeldfunctie is erg belangrijk voor uw kind. De kans dat kinderen volwassenen zullen benaderen in probleemsituaties is namelijk groter als ze er vertrouwen in hebben dat ze zich respectvol en opbouwend zullen opstellen.
 

Een paar extra tips voor het gesprek met school

  • Benadruk dat u samen met de school wil zoeken naar oplossingen; 
  • Vraag informatie aan de school over het pestbeleid en de bijhorende procedures, bij pesten; 
  • Toon begrip als de school oprecht aangeeft nog niet op de hoogte te zijn, maar vraag wel gerust om directe actie;
  • Geef de ideeën van uw kind en uw ideeën over mogelijke maatregelen, maar zoek samen met de school naar nog andere goede acties;
  • Vraag dat de school u en uw kind op de hoogte houdt en vraag een volgend overlegmoment aan.

 

 
Mocht u als ouder het gevoel krijgen dat u geen gehoor vindt bij de leerkracht of de directeur, zoek dan hulp bij Stichting Ouders en Onderwijs. Zij ontvangen subsidie vanuit Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Welzijn om ouders hierbij te ondersteunen / adviseren.
 
Soms denken ouders eraan om bij een pestprobleem contact op te nemen met de kinderen die pesten en/of hun ouders. Het aanspreken van andere kinderen op de speelplaats kan verleidelijk zijn als ouder. Dit is af te raden. Als ouder bent u vaak erg emotioneel betrokken en ook andere ouders zullen proberen hun eigen kinderen te beschermen.
 
 

Do’s en don’ts voor ouders bij online pesten / cyberpesten

Communicatiewetenschapper Niels Baas vroeg experts wat ouders wel en niet moeten doen aan online pesterijen. Het levert een lijstje do’s en don’ts op van de deskundigen bij uitstek: 11 en 12 jarige basisschoolleerlingen. Maar trouwens ook heel geschikt voor ouders van kinderen op de middelbare school. Dus heeft jouw kind last van cyberpesten? Zo ga je ermee om.

Pesten is helaas van alle tijden, maar cyberpesten komt sinds de introductie van social media steeds meer voor. Hoe ga je daar nu als ouder mee om? Dit zijn de adviezen.

Do’s en don’ts bij cyberpesten

Dit kun je beter wel én beter niet doen.

Do: luister naar je kind

Realiseer je dat je kind voordat hij jou inseint over zijn online problemen, er uit schaamte vaak al tijden mee rondloopt. Komt hij eenmaal met zijn verhaal, dan heeft hij over het algemeen een lang proces van afwegen, overwegen en toch maar stilhouden achter de rug. Het laatste waar hij op zit te wachten. zijn ouders die – met al hun goede bedoelingen – hals over kop actie ondernemen. Veel kinderen hebben in eerste instantie simpelweg behoefte aan steun, aan iemand die naar ze luistert en ze serieus neemt. In actie komen kan altijd nog.

Don’t: internet afnemen

Waar slachtoffers van cyberpesten vooral bang voor zijn, is dat hun ouders de internetverbinding afnemen. ‘Ik laat me nog liever door de hele klas in elkaar slaan dat dat ik mijn internet verlies!’ aldus een jongen uit het onderzoek. ‘Als je mijn computer afpakt, dan pak je mijn ziel af,’ zegt een ander. Voor veel kinderen is die angst zelfs een reden om maar helemaal niets te vertellen. Het lijkt misschien een oplossing, maar het betekent voor een tiener een zware straf. Hij onderhoudt immers een groot deel van zijn sociale contacten online en komt zonder internet letterlijk in een isolement terecht.

Do: verlaag de drempel om erover te praten

Maak je kind zo vroeg mogelijk – liefst als hij nog beperkt op internet zit – duidelijk dat hij altijd met zijn online problemen naar jou toe kan komen, dat het niet zijn schuld is als hij wordt gepest en dat je hem daarom dan ook nooit zult veroordelen. Geef ook expliciet aan dat je hem zijn internet echt niet zult afnemen. Is het internetgebruik van je kind de fase ‘beperkt’ al lang gepasseerd? Geen probleem: volgens kinderen is het nooit te laat om het onderwerp te bespreken.

Don’t: actie ondernemen voor je kind

Een tweede angst die kinderen hebben, is dat hun ouders allerlei onwenselijke acties gaan ondernemen. Een jongen geeft een voorbeeld: ‘Mijn moeder loopt toch meteen op hoge poten naar meneer en dat wil ik echt niet.’ Veelgenoemde andere schrikbeelden zijn: praten met andere ouders, de pester opzoeken, klasgenoten erop aanspreken en online tegen de pester in gaan.

Do: overleg met je kind

Bespreek met je kind hoe je hem kunt helpen. Geen overbodig advies want, zo geven kinderen zelf aan, ouders nemen hierin niet altijd de juiste beslissingen. Geef hem een grotere rol in dit beslissingsproces. Wil hij liever even geen actie? Probeer dat te respecteren, hoe moeilijk ook. Doe je dat niet, dan is de kans groot dat hij zijn sores voortaan liever voor zich houdt.

Don’t: denken dat jij je kind niet kunt helpen

Een wijdverbreid misverstand onder ouders is dat zij hun kinderen alleen goed kunnen helpen als ze zelf volledig op de hoogte zijn van hun digitale wereld. Maar dat is voor kinderen helemaal niet zo belangrijk. Ze willen veel liever ‘dat mijn ouders naar me luisteren en me serieus nemen, dan dat ze me precies kunnen vertellen wat ik moet doen.’ Ze willen wel graag tips, maar dan niet zozeer technische tips als wel adviezen over hoe om te gaan met problemen in sociale contacten en waar hulp te zoeken. Opvoedkundige tips die ook al ver vóór de opkomst van de nieuwe media van belang waren.

Do: samen achter internet

Toon oprechte interesse en vraag je kind af en toe naar zijn ervaringen op het net. Dan kan het zomaar zijn dat hij je een klein stukje van zijn online wereld laat zien: ‘Oh ja, dat lijkt me echt leuk, om mijn moeder meer over internet te leren! Maar ze zegt toch dat ze er niks van snapt.’

 

 

Heb jij met pesten of online pesten te maken? Jij bent niet de enige. Je bent niet alleen!

 

Stichting Stop Pesten Nu heeft niet de mogelijkheid om iedereen individueel hulp te bieden. 

Wij vinden het wel belangrijk, dat jij over jouw (hulp)vraag met iemand kan praten om te kijken wat jij het beste kan doen. Om deze reden houden wij bij, bij welke organisaties jij terecht kunt!

 

Bellen, chatten of mailen met jouw specifieke vraag over pesten of online pesten (cyberpesten)

Bij al deze organisaties zitten getrainde mensen om met jou mee te denken over een oplossing!

► voor vragen over pesten   

► voor vragen over online pesten

Bronnen RUG, Dove, EO, RTL Nieuws,, Jinek Kies Kleur tegen Pesten