Meer dan een half miljoen mensen zeggen wel eens gepest te worden op het werk, waarvan honderdduizend zelfs op structurele basis. Het gaat dan om minimaal een keer per week, gedurende zeker een halfjaar. Behoorlijk ingrijpend dus.

Pesten kan in verschillende vormen plaatsvinden, en het verschil tussen een lolletje en pesten is vaak vaag. Er is een groot grijs gebied.

Een grapje op z’n tijd, een beetje plagen onder collega’s: dat verlevendigt de werksfeer. Maar wanneer het ‘dollen’ steeds op dezelfde persoon gericht is of als iemand het als kwetsend of vervelend ervaart’, dan is het niet leuk meer. Ook roddelen, buitensluiten of schreeuwen kunnen vormen van pesten zijn. Of iets pesten is, is soms niet objectief vast te stellen. Soms heeft degene die het grapje maakt, niet door dat de ander dit als pesten ervaart. Uitgangspunt is dat als iemand iets als pesten ervaart, er iets gedaan moet worden.

Voorbeelden van pestgedrag op de werkvloer

• grapjes maken ten koste van een ander;
• vervelende opmerkingen of belachelijk maken;
• beledigen, of schelden of vloeken;
• openlijk terechtwijzen;
• negeren of sociaal isoleren/buitensluiten;
• zinloze taken moeten uitvoeren;
• imiteren;
• gebaren maken;
• roddelen;
• kritiek uiten op iemands persoonlijke leven;
• opzettelijk verkeerde beoordeling;
• beschadigen van eigendommen;
• intimidatie of fysieke agressie.

Vaak gaat het overigens om een combinatie van deze vormen.

Pesten is iets anders dan een eenmalig incident of een conflict, hoewel een conflict met een collega of leidinggevende wel aanleiding kan zijn tot pestgedrag. Meningsverschillen, beroepsgeschillen of machtsstrijd die niet worden beslecht, werken het proces van pesten in de hand.