Wat kun je doen als er in jouw klas gepest wordt? (dag 3 Week Tegen Pesten) | Stop Pesten NU

084-8340086

Wat kun je doen als er in jouw klas gepest wordt?

Robbe werd jarenlang gepest door Xander. De juf en de school beseften de ernst niet van de situatie. Pestdeskundige Gie Deboutte en kinderpsychologe Marjan Gerarts leggen de mechanismen bloot van deze pestsituatie en geven tips.

Hou een oogje in het zeil op de speelplaats

De gepeste voelt zich in een oorlogssituatie, met de speelplaats als mijnenveld

Gie Deboutte - Pestdeskundige

Robbe  “Haast elke speeltijd zochten ze me op. Ze scholden me uit tot ik boos werd, maar vaak gingen ze nog een stapje verder. Op een dag hoorde ik Xander roepen: “Zoek allemaal een stok om op Robbe te slaan!” Toen werd ik echt bang. Ik bleef de hele speeltijd in de buurt van de juf en hoopte dat ze niet zouden komen.”

Xander  “‘Robbe hyper maken’, dat was ons favoriete spel. We noemden hem ‘vies’ en lachten met zijn kleren. Robbe heeft ook geen mama. Dus riepen we: “Natuurlijk heeft je mama je in de steek gelaten: je ziet eruit als een trol.” Hij werd dan rood en woedend en kwam achter ons aan. Dan begon hij die persoon te slaan en schoppen. De juf op de speelplaats gaf hem dan straf.”

Kinderen die in de pestende rol zitten, hebben de neiging om hun daden te minimaliseren. Voor deze pesters is het een spel, ze beseffen niet wat hun gedrag doet. Maar Robbe lijkt bij momenten doodsbang. Ik vergelijk het soms met een oorlogssituatie: voor het slachtoffer lijkt de speelplaats een mijnenveld. Wees als leraar heel alert voor dit soort situaties.”

Gie Deboutte

Grijp altijd in. Verwacht niet van kinderen dat zij het zelf oplossen

“De rest van de klas moedigde de pestkoppen aan. Zij geven de pesters de status die ze zochten. Misschien kan je pestkoppen verantwoordelijkheden geven waardoor ze die status op een positieve manier versterken? Laat ze eens scheidsrechter zijn bij een voetbalwedstrijd op de speelplaats, de boeken verzamelen voor de bibliotheek, zorg dragen voor een ander kind …” 

Gie Deboutte

Kinderen kunnen zich nog niet inleven 

Marjan Gerarts - kinderpsychologe

Robbe  “Ik had eigenlijk geen vrienden. De meeste klasgenoten lachten mee als de pestkoppen me lastigvielen. Michiel en Dorian zijn de enigen die nooit iets hebben gedaan. Maar ze hebben me ook nooit verdedigd.”

Xander  “We vonden onszelf best stoer. Als wij ons spel met Robbe speelden, moesten de anderen steeds lachen. Het leek wel alsof onze klasgenoten voor ons supporterden. Soms vroegen ze zelfs of we het nog eens wilden doen.”

Je kan niet verwachten dat andere kinderen tussenkomen. Zij weten ook dat ze een groot risico lopen om zelf gepest te worden. Het zijn de volwassenen die moeten ingrijpen. Kinderen hebben ook de vaardigheden niet om zich in te leven, dit soort complexe situaties te begrijpen en alleen op te lossen.” 

Marjan Gerarts

 

Neem de situatie ernstig en luister

Robbe  “Vorig jaar lag papa in het ziekenhuis. De pesters waren dit te weten gekomen. Ze riepen: “Je papa rookt en gaat dood en dat is zijn eigen schuld!”. Ik werd woedend. Tot dan had ik niemand verteld over het pesten. Ik dacht dat ik het dan alleen erger zou maken. Maar nu waren ze te ver gegaan. Ik ging naar de juf en zij stuurde de pesters naar de directeur.”

Xander  “Tijdens de speeltijd daagden we hem uit: “Je papa gaat dood!” Robbe werd meteen gek. Hij ging naar de juf en ze stuurde ons allemaal naar de directeur. Hij was natuurlijk erg boos. We moesten beloven dat we Robbe met rust zouden laten.”

Kinderen zijn bang voor de gevolgen als ze hun verhaal vertellen aan ouders of leraren

Marjan Gerarts - kinderpsychologe

De juf besefte de ernst niet van het pestprobleem. Dit bevestigt dat leraren de kans moeten krijgen om zich bij te scholen over de complexiteit van pestproblemen. Zo kunnen ze pesterijen sneller detecteren en weten ze hoe ze de verschillende soorten leerlingen moeten benaderen.”

Gie Deboutte

Robbe heeft heel lang niemand verteld over het pesten. Dat hoor ik vaak van kinderen. Ze zijn bang om het aan hun ouders of leraar te vertellen omdat het volgens hen niets oplost. Of dat leraren boven hun hoofd gaan handelen. Soms vinden ze het veiliger om hun verhaal te vertellen aan hun huisdier of knuffel, want die vertelt niets door. Luister dus naar kinderen en beloof dat je geen stappen onderneemt zonder dat je hen erbij betrekt.”

Marjan Gerarts

 

Leer kinderen zich inleven in de ander

Pesten moet je zo snel mogelijk stoppen

Marjan Gerarts - kinderpsychologe

Robbe  “De volgende dag stonden ze daar om mij een lesje te leren. Een paar weken later heb ik alles aan papa verteld. Hij was boos en verdrietig. Hij ging naar school en vroeg om mij te helpen. De pesters en ik hebben daarop in de kring gepraat met een vrouw van het CLB. De pesters hebben zich verontschuldigd. Ze beseften niet hoeveel pijn het pesten deed.”

Xander  “Enkele weken later riepen mijn ouders mij aan tafel. Ze hadden een gesprek gehad op school… “We begrijpen niet dat jij zoiets doet”, bleven ze herhalen. Ik heb toen veel nagedacht. Eigenlijk wist ik niet eens waarom dat zo’n leuk spel was. Tijdens het kringgesprek vertelde Robbe hoe slecht hij zich al jaren voelt door ons. Daar hebben we nooit bij stilgestaan. Ik voelde me vreselijk en heb er nog steeds veel spijt van. Maar Robbe heeft ons toch vergeven, denk ik.”Marjan Gerarts:

“Toen de school eenmaal op de hoogte was, reageerde die wél goed. Ze zorgden ervoor dat het pesten zo snel mogelijk stopte door de kinderen te confronteren met elkaars gevoelens.”

 

Zorg voor gepesten én pesters

Laat de pestkop zijn schuld zelf inlossen

Gie De boutte - Pestdeskundige

Robbe  “Intussen heb ik ook een assertiviteitscursus gevolgd. Daar leerde ik om mijn gevoelens te tonen. Ik durf nu opkomen voor mezelf en weet dat ik evenveel waard ben als de rest van de klas. Papa is trots op mij. Hij zegt: “Jij bent gelukkig met kleine dingen. Dat maakt jou sterk.” Hij heeft gelijk.”

Xander  “We spelen nu samen op de speelplaats en op de tekenschool ga ik elke keer naast Robbe zitten. Hopelijk blijven we vrienden, want eigenlijk is Robbe een hele toffe gast.”

“Xander begrijpt dat hij fout zat en nu zijn hij en Robbe weer vrienden. Toch merk je dat de pestkop zich nog slecht voelt. Je moet hem niet extra straffen, maar geef hem wel de kans om de verhouding met Robbe min of meer in evenwicht te brengen. Ze kunnen hier samen over nadenken of Xander kan voorstellen doen aan de leraar. Zolang hij zijn schuld maar kan aflossen.”

Gie Deboutte

“Robbe heeft achteraf wel de juiste ondersteuning gekregen. Hij leerde het pesten plaatsen en werkte aan zijn zelfvertrouwen. Daardoor kon hij groeien als mens.”

Marjan Gerarts

Animation video How To Make A Bully (From Scratch) Hoe wordt een kind een pestkop?

Bullying is one of the most misunderstood crises of our time. Bullies are created by a specific life-path we can reroute at any stage when we know the road signs to look for along the way. Are you ready to help transform both bullies and victims into contributing, connected members of society? Then take a walk down the life-path of both with Dr. Becky Bailey, a renowned developmental psychology and early childhood expert, and the founder of Conscious Discipline. 

OFFICIAL SELECTION and JURY FAVORITE of the 2015 Las Vegas International Lift-Off Film Festival Stay-tuned for in-depth Intervention videos featuring renowned Author and Developmental Psychologist, Dr. Becky Bailey. Written by Dr. Becky Bailey Directed and Produced by Robert Hess Co-Written by Julie Ruffo Animated by Chris Martz Music by Dave Holden and Andy Forsberg Sound Design by Ana Cetina Narrated by Dr. Becky Bailey Voice Acting by Nicolas Seco Cetina (aka D2) and the Conscious Discipline Staff

Bron Klasse.be
 

Leerlingen verwachten dat leraren ingrijpen bij pestproblemen.

Maar hoe pak je het aan? Met deze tips bied je eerste hulp bij pestsituaties voor alle betrokkenen.

Hoe vang je het slachtoffer op?

Neem zijn verhaal serieus, schenk aandacht aan zijn/haar gevoelens en biedt steun.
Geef het slachtoffer nooit de schuld door adviezen zoals deze: “Je moet meer voor jezelf opkomen.”
Bespreek met de stappen die je zal ondernemen.

Wat doe je met de pester?

Neem de pester apart voor een gesprek en vertel wat je zag.
Kwets of kleineer hem/haar niet.
Maak wel duidelijk dat je dit gedrag niet tolereert en dat de pester het goed zal moeten maken.

Hoe vang je de ouders op?

Bij de ouders van de dader kan het nieuws beschuldigend aankomen. Vertel wat je zag en fris het pestbeleid van je school op. Vertel welke sanctie hun kind krijgt.
Stimuleer ouders van gepeste kinderen om met hun kind te praten. Stel hen ook gerust: je zal ertegen optreden. Raad aan om buiten de school activiteiten te ondernemen: turnen, muziekschool. Laat hen een pestlogboek bijhouden. Daarin staat het wie, wat, waar en wanneer genoteerd. Raad af om contact te zoeken met de ouders van de pestkop.

En de klasgenoten?

Ga een klasgesprek niet uit de weg. Bespreek het verschil tussen plagen en pesten. Leg uit wat de gevolgen kunnen zijn.
Geef duidelijk aan dat het gedrag van de dader over de grens ging.
Zoek samen naar oplossingen om het opnieuw veilig en aangenaam te maken voor iedereen in de klas. Volg de gemaakte voorstellen en afspraken op.

 

Bron Klasse

 

 

‘Leraren, we hebben je nodig in de strijd tegen pesten’, schrijft Andrea in haar open brief.

Jarenlang was ze op school het mikpunt van zware pesterijen. Nog voor ze naar haar ouders toestapte, lichtte ze leraren in. Maar ze vond geen gehoor. Andrea hoopt dat kinderen vandaag wel leraren treffen die ingrijpen.
foto van Andrea
‘Van het eerste leerjaar tot en met het eerste middelbaar werd ik gepest. Zeven jaar, da’s ongeveer een derde van mijn leven. Het begon met af en toe ‘seut’ of ‘brillenkas’. Met de jaren werd het zwaarder.

Ik mocht niet meespelen, werd uitgesloten. Elke dag kreeg ik scheldwoorden of verwijten naar mijn hoofd. Stapte ik naar de juf, dan adviseerde ze me om me er niets van aan te trekken en kreeg ik (‘klikspaan’) zelf onder mijn voeten. Het maakte me heel erg onzeker. Ik durfde niet op te komen voor mezelf en mijn vrienden deden dat ook niet. Erger nog: sommigen sloten zich bij de pesters aan om niet zelf slachtoffer te worden.”
 

De pesters kwamen er mee weg

“In het vierde leerjaar werden de pesterijen persoonlijker. Ze noemden me lelijk en vies omdat het haar op mijn benen donkerder was en ze vertelden dat ik vampierentanden had. Elke dag opnieuw. Ik probeerde me te verdedigen door terug te schelden. Dat hielp hadden ze me verteld. Maar het hielp helemaal niet. Ik zat slecht in mijn vel, vond mezelf niet mooi, niet leuk en maakte heel moeilijk nieuwe vrienden.”


Ik hoor dat je gepest wordt. Laat je niet doen hé’, knipoogde een juf

Andrea

“Wat later werden de pesterijen ook fysiek. Een meisje hield me een gebroken spiegel voor. Gebarsten toen ik erin keek, lachte ze. Toen ik me verdedigde, sloeg ze me in mijn gezicht. Op de speelplaats trok datzelfde meisje mijn elastiekjes uit mijn paardenstaat om ze uitdagend te vertrappelen onder haar schoenzool. Omdat ze dat grappig vond en omdat ze kon zien dat het mij pijn deed. Een ander meisje greep mijn voet vast toen ik alleen op een bankje zat. Ze sleurde en sleurde tot ik de leuning losliet en met mijn rug op de harde tegels van de speelplaats landde. Geen leraar die het opmerkte.

Toen ik een leraar aansprak, zwoer het meisje dat het ‘echt per ongeluk’ was. Ze kwam ermee weg. Allemaal kwamen ze er altijd mee weg. Ik voelde dat ik er alleen voor stond. Dat gevoel laat tot vandaag diepe littekens na.”
 

‘Geklikt’ bij leraren

“Ik heb echt niet gezwegen. Ik heb ‘geklikt’, ik heb leraren ingelicht. En uiteindelijk ook mijn ouders. Maar de school greep niet in. ‘Kop op, meid! Laat je niet raken’, zalfde de directeur. Of zelfs: ‘Je weet toch dat je tijdens de speeltijd niet naar mijn bureau mag komen?’ Een van mijn juffen snauwde: ‘Amai. Wat ben jij een irritant kind. Niet moeilijk dat je gepest wordt’, toen ik na het laatste belsignaal neuriënd mijn boekentas maakte.

En een andere juf knipoogde “Awel, ik hoor dat je gepest wordt. Laat je niet doen, hé’. Alsof het een spel is dat een kind zich elke speeltijd achter het tuinhuis verstopt. Bang dat de pesters haar in het vizier krijgen. Alsof het grappig is dat een kind nooit slaapt omdat het de volgende dag niet naar school durft. Alsof het oké is dat een 11-jarige overweegt om uit het leven te stappen.”


Ik vraag leraren en directeurs dat ze opkomen voor kinderen die vernederd worden en vertellen dat het nooit hun eigen schuld is

Andrea

Steek je kop niet in het zand

“Nu ben ik 21. Het gaat beter met me. Ik leer mezelf wat liever zien en mijn vrienden helpen me daarbij. Maar het blijft een moeilijk proces van vallen en opstaan. Wat ik vooral mis, is erkenning voor alle slachtoffers van pesterijen. En omstaanders die ingrijpen. Nee, niemand ‘vraagt erom’. Niemand verdient het om zich te voelen zoals ik me in mijn kinderjaren gevoeld heb en zoals 1 kind op de 20 zich vandaag voelt. Te vaak steken mensen hun kop in het zand omdat ze denken dat ze ‘er toch niets aan kunnen doen’. Dat is een verschrikkelijk signaal aan kinderen.

Daarom vraag ik aan leraren en directeurs dat ze luisteren en klachten ernstig nemen. Dat ze meteen reageren en pesterijen niet tolereren. Dat ze opkomen voor kinderen die vernederd worden en vertellen dat het nooit hun eigen schuld is, dat ze zich niet mogen schamen, dat ze mooi zijn zoals ze zijn en vooral: dat ze er niet alleen voor staan. Nooit.”

Andrea, 21

Bron: Klasse.be

 

 

Tip van de redactie

Heb je haast? Navigeer dan snel naar:Angela

► Scholen & Professionals Kenniscentrum Pesten in het Onderwijs

► Sportverenigingen Kenniscentrum Pesten in de Sport

► Werkgevers Kenniscentrum Pesten op het WerkJan Joost

► Ouderen Kenniscentrum Pesten in Woonzorgcentra

Tip Stop Pesten Nu

 

Breng snel een bezoekje aan ...

Kenniscentrum (Klassiek) Pesten 

Kenniscentrum Online pesten (cyberpesten)

Kennisbank & Downloadcentrum o.a. Beleid & Factsheets  / Handleidingen / Lesmaterialen Posters / Wetenschappelijke Onderzoeken 

► Ik word gepest, wat kan ik doen